bibir sinterklaas

"onderwijs, gezondheid en productie", dat is het leitmotiv van bibir. op maandag 2 oktober zijn vele (lang niet alle!) burkinese kindertjes terug naar school vertrokken.

in de dorpen is dit geen evidentie: je moet ver lopen om er te geraken, de klassen zitten (over)vol, de leerkrachten zijn allesbehalve gemotiveerd en hoe zou je in een godvergeten dorp aan schoolgerief moeten geraken? bibir steunt daarom de kinderen van 36 scholen in de provincie Yatenga. bijna 10 000 kinderen in de lagere school krijgen een "kit scolaire". dit is een boekentasje met schriften & pennen. aangezien het een gigantisch werk is om die uitgedeeld te krijgen, is ook de eenheid "productie" (heleen en collega) opgetrommeld om twee weken zakjes uit te delen in scholen. een aanhoudend sinterklaasgevoel als het ware. zaterdag 7 oktober waren we in de scholen van Issigui en Tougzagué.

36 % van de kinderen gaat naar school. bitter weinig als je weet dat (bijna) alle belgische kinderen school lopen. meisjes staan er nog slechter voor. daar is een reden voor: als een dochter trouwt, dan trekt ze in bij de familie van haar nieuwe echtgenoot. als ouder ben je die hulp dus kwijt. waarom zou je haar dan naar school sturen?

in burkina faso volgen ze de franse manier van schooljaren tellen: het eerste leerjaar is CP1; het tweede CP2. de tweede graad bestaat uit CE1 en CE2. het vijfde leerjaar is CM1 en je eindigt de lagere school in CM2. op het einde van je lagere school moet je een soort van eindexamen doen: dit is het certificat. in een dorp en brousse zijn de zes jaren wel aanwezig, maar in één enkele klas zitten gigantisch veel leerlingen. in de CP1 van Issigui zitten er 62. dit valt nog mee: in sommige dorpen zitten soms meer dan 100 leerlingen in één klasje. hoe die leerkrachten dat klaar spelen...

en ze kregen zelfs een heuse voetbaluitrusting...