Tussen drie werelden

Nieuwsbrief nr 9, 20 mei 2008

Het nieuwe is er alweer vanaf: de kleuren en geuren van Heleens nieuwe land voelen al vertrouwd aan. Al bijna zes weken is ze nu in Nicaragua en tot dusver kon ze het laten om iets van haar te laten horen. Tot nu. Niet dat er al zoveel spannends gebeurd is, neen, gewoon laten weten dat Burkina Faso nu echt (voorlopig) gedaan is, en dat het nieuwe nieuws uit Nicaragua komt.

Wim doet weer tegendraads en hij brengt nog oud nieuws uit Burkina Faso. Sinds zaterdag 17 mei staat hij terug in België, bibberend maar met beide voeten op de grond. Meer dan twee maanden heeft hij in Burkina Faso de hitte getrotseerd om op de regens te wachten. Twee maanden van uienoogsten, stenen dijkjes, opdrogende waterputten, uienconfituur, tomatenketchup en vormingen over monitoring en data-analyses. Ondertussen schiet de aardappelprijs de hoogte in en smijten ze je met mango's om de oren. Met pijn in het hart moet Wim nu ook het Burkinahoofdstuk afsluiten, de knop omdraaien en langzaam Latino worden.

Heleen heeft haar eerste integratiepogingen achter de rug. Ze eet bonen, heeft een voorraad verse room in de koelkast staan die ze overal opsmeert en ze kijkt met Carolina – haar buurvrouw – naar Zuid-Amerikaanse soaps. In Burkina waren die ook al hyperpopulair, maar zo ver is onze integratie ginds nooit geraakt. Nu moet ze de koe bij de horens vatten, dacht ze, en schoof bij voor een avondje 'Pasión' en 'Vuur dat door de aderen stroomt'. Dode liefdes, jaloerse liefdes, grote liefdes, oude liefdes,…: het passeert allemaal de revue. Carolina begrijpt nog altijd niet goed hoe het komt dat ze al die tv- en filmsterren niet kent. Die soaps zijn toch universeel?

Heleen huurt een kamer bij Doña Marta in afwachting van een definitief huis. Het is fijn in een familie te leven, want ze is hier anders toch moederziel alleen. Wat de pot ook schaft, ze moet het proeven. Ze kan er ook terecht met al haar waarom-vragen: de komende jaren zal ze veel met verwerking van landbouwproducten bezig zijn en Doña Marta is een rijke bron om haar op weg te zetten in de Nicaraguaanse voedselwereld. Alhoewel, vorige week zondag had ze lekkere pannenkoeken gebakken en Heleen vroeg haar wat haar geheim was. De schouders ophalend liep ze naar de vuilnisbak en viste er een lege verpakking 'Instant Pancakes'-poeder uit. En het was niet de laatste keer dat Heleens romantische idee van het culinaire erfgoed aan diggelen werd geprikt.

Wat haar taak hier zal zijn, wordt met de dag duidelijker: ze staat onder de hoede van Don Emilio, de goede herder die de provinciale afdeling van UNAG runt. UNAG is in ruime zin te vergelijken met de Boerenbond van bij ons, alhoewel hier de kleine en middelmatige boer de raison d'être van de organisatie zijn. Het noorden van het land is een politiek vergeten regio, en het is er armoe troef. Daarnaast worden de droogteperiodes jaar na jaar langer. Water is hier dan ook een groot probleem. Heleens bescheiden rol bestaat er in om de technische ploegen bij te staan bij verwerkingsprojecten. Vele projecten willen iets doen met verwerking van landbouwproducten, maar al te vaak zonder succes. En daar moeten we dus samen verandering aan brengen.

Wim hoopt Heleen eind juni in Nicaragua te vervoegen. In België is hij bereikbaar op zijn gsm 0486 72 58 87. Binnenkort zullen onze Nicaraguaanse avonturen ook websitegewijs te volgen zijn. We houden jullie op de hoogte!

heleen en wim



Onze nieuwsbrief ontvangen per email?

Stuur dan een mailtje naar Heleen of Wim.